Sesam, Open U

is

 

 

Als follow-up van mijn vorige post is het fijn, denk ik, om enige feedback te krijgen. Er is mij namelijk nogal eens gevraagd om de ‘juicy details’. Nou, bij deze. Ik geniet met volle teugen. Het loopt daarbij soms de spuigaten uit, zó juicy is het…Tis precies alsof ik mijn territorium besproei. Feitelijk hebben we het hier over tsunami proporties. Vlak na zo’n moment suprême wil daarom het volgende weleens door mijn hoofd spoken; ‘Verdomme, dit is een nieuwe IKEA matras…!’  Bovendien, dames en heren, zoveel handdoeken héb ik helemaal niet. Niet echt passie bevorderende gedachtes, maar als alleenstaand ouder met een uitkering heb ik – uiteraard – een beperkt budget. Daar moet dus serieus rekening mee worden gehouden. Om de haverklap een nieuw matras kopen, kàn ik mij gewoonweg niet veroorloven. Los van alle handdoeken die er doorheen gaan. Wat te doen? Hoe te handelen? Het houdt mij bezig, dit soort praktische zaken.

Daarnaast rijst tevens de (voor mij zeer) verontrustende vraag; ‘Is dit wel normaal’? Gelukkig ben ik vorige week – weer maar een keer – begonnen met therapie. Intentie is alles in het leven, moet ik hebben gedacht. Ik toon mij bereidwillig en daarmee is de helft van het gebeuren al voltooid… Mijn immer optimistische (danwel onnozele) uitgangspunt, bij vrijwel alles in het leven. Vermoedelijk is dit een houding. Waar praten helaas niet altijd tegenop gewassen is, ben ik bang.  Daarvoor kan ik mij te goed verstoppen – ook voor mezelf. Wat daarom nu juist in mijn voordeel werkt is mijn neiging (online) te willen delen, en dan met name de dingen waar ik mij stiekem een beetje voor schaam…

Overigens heeft de verwekster van al dit vocht helemaal geen last van zulke zaken. Zij laat zich nergens door afschrikken en gaat vrolijk haar gang, met datgene wat zij zo goed doet. Waardoor mijn sluisdeuren zich nóg verder openen. Too much information? Wel, ik ondermijn nu eenmaal graag mijn eigen autoriteit. Mijn subversiviteit jegens mijzelf kent (helaas) heel weinig grenzen. Hopelijk kom ik hiermee een heel eind verder in mijn persoonlijke groei. En het lijkt er verdraaid veel op alsof mijn lichaam mij, bizar genoeg, in deze helpt… Een doopsel van lichaamsvocht! De schaamte voorbij! Een wedergeboorte, of sorts? Of, in de legendarische woorden van The Moldy Peaches: “I used to be dead, but now I’m gay”.

Hoezee. Op alles is een positieve draai te geven. De vraag blijft echter wél, op praktisch niveau; hoe te handelen? Want dat mijn huidige sexleven detrimenteus is voor mijn matras, is me inmiddels wel duidelijk geworden.  Wellicht dat we mekaar hierin kunnen helpen…Volgens Google kan ik met mijn lichamelijke reacties slechts twee kanten op. Ofwel ik ga de porno in ofwel ik verdiep mij (weer) in kinderbed beschermhoezen. Feel free to give tips in the comments below. Ik sta open voor ideeën. Tijd om taboe’s te doorbreken – in de hoop dat dit een therapeutisch effect zal hebben op de psyche. Maar het mag ook anoniem.

 

3 Comments

  1. Alan Cookson

    4 april 2018 at 17:38

    Jawelnofine – reminds me of a South African expression: “pink puddles”…. !!!

  2. If there is no motion in the direction you want to go to from the place you want to leave, find the place that you CAN go to, and just keep going.

    That is what water would do. Learn the lesson of water (or so say the Taoists ;-)).

Laat een reactie achter bij Nina Cookson Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet getoond.

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

© 2018 Nina Cookson

Theme by Anders NorénTop ↑