Geconcentreerd Appelsap

flesje-appelsap-appelsientje1

In het kader van het door mij zo fel begeerde balans, heb ik de afgelopen week mijn hele huis geschilderd. In verschillende kleuren. Een zinnige zin formuleren lukte mij  toch niet en ik wilde jullie (en mezelf) niet belasten met onzinnigheden. Life is too short. Dus toen dacht ik; laat ik maar mijn hele huis gaan verven. De gang is inmiddels geel, waarvan één muurtje donkerroze (voor de afwisseling van al dat geel), mijn slaapkamer donkerblauw/turkoois en mijn dochters kamer roze. Ze heeft de tint zelf uitgezocht. Het heet ‘Plezierig’. En verdomd, het is inderdaad best plezant. Wat dat betreft heeft de Praxis helemaal gelijk. Waarom zou je iets geel noemen als het ook ‘Strand’ kan heten? Zo heet mijn donkerblauw/turkoois (volkomen terecht) ‘Diepzee’ en de donkerroze kleur heeft als schattige bijnaam ‘Bloos’. Blozend op het strand bekeken wij de donkere diepzee in plaats van mekander…Pure poëzie, wat mij betreft. Je zou bijna gaan denken dat ik de kleuren alleen op basis van hun benamingen heb gekozen – met totale disrespect voor de juiste kleur combinaties. Gelukkig voor ons hebben we én de juiste combinaties te pakken (voor zover ik dat als deels kleurenblind zijnde kan zien, althans) en hebben we bovendien ook nog eens nu een naaktstrand thema in huis. Wat wil een mens nog meer?

Antwoorden op de Grote Levensvragen! Dàt willen we! Laatst zaten wij samen aan tafel, mijn dochter en ik. Zij met haar neus in een boek (Lena Lijstje) en ik zat met mijn neus in een boek (Elena Ferrante). De bijbehorende boterhammen werden ondertussen met smaak naar binnen gewerkt. Het toppunt van gezellig samenzijn, wat mij betreft. Op een gegeven moment keek ze op en sprak de volgende woorden; “Mama, waarop concentreert de appelsap zich?” Goeie god, dacht ik toen meteen, mijn dochter is een filosoof. Zulke vragen, dáár is het om te doen in het leven! Kom maar op met je wijsgierige geest! Ik kan hier enigzins lyrisch over worden, zoals je ziet. Ik probeer het in toom te houden, anders schrikt het af. Men moet niet té diep willen gaan, tenzij men stoned is. Maar dat doe ik niet meer. Ik hou het tegenwoordig bij kruidenthee. Dat werkt ook. Hoe dan ook kon ik haar, op dat moment, geen bevredigend antwoord geven. Helaas. Dat viel mij nogal tegen van mezelf. Als ouder denk je toch de waarheid in pacht te moeten hebben. Anders val je een beetje door de mand. Dat is mijn gevoel, althans. Zij trok het zich gelukkig niet zo erg aan en dook weer in haar boek.

Tóch bleef haar vraag door mijn hoofd spoken. Zo ben ik dan wel weer. Ik zoek me vaak te pleuris naar de antwoorden in het leven. En zo bedacht ik mij het volgende. Wellicht dat de appelsap zich terug trekt tot zijn essentie, zich concentreert op het ZIJN en daarin (onbedoeld) verdomd wijs is? Als een guru die onderwijst door het goede voorbeeld te nemen? Hoe meer ik erover nadacht, hoe aannemelijker het werdt. Zen appelsap! Die je, als je het opdrinkt, liefst ook vanzelf verlichting brengt, natuurlijk. Zonder moeite. Heerlijk! Een meditatief drankje ter bevordering van het spirituele welzijn. Ik word er meteen rustig van. En zo zie je maar weer. Vaak gaat het erom de juiste vragen te stellen in het leven. Dan zijn de antwoorden van secundaire belang. Alle wegen leiden immers naar Rome. Zo is mij opgevallen. Datzelfde geldt natuurlijk ook voor namen. Of je nu met ‘Strand’ te maken hebt of met geel, is uiteindelijk niet zo heel erg belangrijk. Zoals de Veda’s zeggen: ‘De waarheid is één, de sagen vertellen er met vele namen over.’ Of, in de wijze woorden van Janis Joplin: ‘It’s all the same fucking day, man‘. Maar vermakelijk is het wel, als blijkt dat je een naaktstrand thema in huis hebt.

 

 

 

1 Comment

  1. Wat een geniaal stuk weer :-)!

Laat een reactie achter bij Martien Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet getoond.

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

© 2018 Nina Cookson

Theme by Anders NorénTop ↑