Filter Bubble

8-maart

Na een scheiding komt onvermijdelijk het moment  waarin men beseft; en nu ben ik dus single. Bij de één duurt dit wellicht wat langer als bij de ander… Neem, bijvoorbeeld, mijzelf (ik neem graag mijzelf; dat is ook het hele concept van deze blog). Nu pas dringt het daadwerkelijk tot mij door, dat ik single ben. Een jaar na dato. Is dit standaard of wijk ik hierin ontzettend af van de norm? Geen flauw idee. Kijk, dat single zijn een logische gevolg is van een scheiding; allicht. Dat begrijp ik zelf ook wel. Bovendien heb ik onderhand (meerdere maal zelfs) mijn burgelijke staat voorbij zien komen op justitiële paperassen. Dus daar absoluut niet van. Alleen had ik er (tot nu toe) geen logische conclusies bijgetrokken, bij die vernieuwde burgelijke status van mij. Waarom in godesnaam niet, vraag ik me nu verwonderd af? Tja…Misschien zat ik midden in een scheiding? Hoe dan ook is er inmiddels wél een deurtje opengegaan bij mij, diep van binnen. Een deurtje waar ik graag doorheen wandel. Met alle gevolgen van dien…

Feitelijk was dat deurtje al een tijd geleden op een kier gegaan, alleen had ik het nog niet door – in het geheel onbewust over mijn gevoelens als ik doorgaans helaas blijk te zijn (tenzij ik schrijf). Ik geef Facebook graag de schuld. Kennelijk had ik iets té uitbundig het werk van een bevriend fotograaf geliked, van wie zojuist een boek was verschenen. Een prachtboek over transgenders. Verder zal ik ook wel wat andere dingen hebben opgezocht op internet…Stop deze variabelen samen met wat algoritmen in de cloud en wat krijg je? Een cocktail? Helaas. Men krijgt, gratis en voor niks, reclame van FB. En niet zomaar reclame. Neen. We hebben het hier over bi-sexuele/lesbische getinte reclame…Ik schrok ervan. Voelde me ontzettend betrapt. FB had mij in de smiezen. Verdomd. Ofwel; ik was in een filter bubble terecht gekomen die mijzelf een aantal stappen (ver) vooruit liep. Creepy. Maar wat doe je daar dan mee, vervolgens? Je maakt een profiel aan, that’s what! The proof is in the pudding, afterall…

En meteen loop je al tegen de moeilijkheden op. Bij een profiel hoort namelijk, hoe je het ook wendt of keert, een label. Gender alsmede sexuele geaardheid dient men keurig in te vullen – gelijk een vragenlijst bij de doktor. Niet van toepassing is hier – uiteraard – niet van toespassing. Maar welke kies je? Dat er tegenwoordig zoveel darned labels zijn, helpt natuurlijk niet. Gay, homo, lesbian, bi-sexual, pan-sexual, queer… Welke dekt de lading? Sterker nog; wat IS godverdomme de lading? En jawel hoor, daar heb je hem al. Want dàt is nu juist precies wat ik wilde gaan uitzoeken! Maar hoe kon ik het weten, voordat ik het wist, zeg maar? Een dilemma met als gevolg: een identiteitscrisis. Daar kan je heel lang en heel ingewikkeld over doen maar uiteindelijk moet je er gewoon doorheen. Is mijn ervaring. Net zoals die deur.

Zodoende ben ik dus aan het daten geslagen. Een sprong in het diepe. Dat die deur, waar ik zo quasi nonchalant doorheen wandelde alsof ik dit alle dagen deed, mij zou doen vallen door een diepe zee van ervaring en emotie, had ik van te voren natuurlijk niet kunnen bevroeden. En dat is maar goed ook. Anders had ik vast wel een reden gevonden om het niet te doen. Nu zit ik er echter in en wil ik er niet meer uit.

 

 

3 Comments

  1. Hoera!
    De wereld van het daten.
    Dat betekent – volgens mij- een avontuurlijk bestaan. Reuzebenieuwd!

Laat een reactie achter bij chiara Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet getoond.

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

© 2018 Nina Cookson

Theme by Anders NorénTop ↑