Jaar2019

Vrije Val

vangnet-oud

 

 

 

 

 

 

“En hoe ga je ermee om dan?  Daar ben ik zo benieuwd naar…”

Ik neem een slok van mijn Orientaalse muntthee en denk even na. Hoe ga ik met de dood om? Tja. Daar heb ik verschillende methoden voor, en ze zijn niet allemaal even gezond.

Verwachtingsvol blijft ze me aan kijken met haar tachtig jarige ogen. Niet alles is toespasselijk, besef ik.

“Ik heb het probleem opgelost door een euthanasie verklaring te nemen”, zeg ik uiteindelijk. “Dat is mijn vangnet”.

Euthanasie lijkt me wel wat voor haar.

 

Verder lezen

Non-Brit

depositphotos_117473234-stock-illustration-brexit-concept-british-invisible-man

Ik erger mij aan de veronderstelling dat ik een Brit zou zijn. Dit kan verwarrend zijn voor sommige mensen, dat begrijp ik. Ik wil het dan ook graag uitleggen. Maar om te beginnen, een disclaimer: dit is niet zomaar een politiek correcte actie van mij. Neen, zo moeten jullie het niet zien. Kijk, dat Engeland het nieuwe Duitsland is, (maar dan zonder Hitler) speelt enigzins een rol, dat wil ik best toegeven. Zo eerlijk ben ik dan wel weer (alleen maar op papier, want in het echt ben ik zo gesloten als de pest – daarom schrijf ik. Een mens moet een uitlaatklep hebben, niet waar). Maar het komt heus niet alleen maar omdat het tegenwoordig not done is om überhaupt iets met Engeland te hebben. Absoluut niet. Ik heb meer lagen dan dat.

Verder lezen

De professor en de wortel

durgadash1

 

Ik keek uit het raam en zag een ziekenhuis muur. Een donkere schaduw, die me vaagbekend voorkwam, gleed buiten voorbij.

Driftig tikte ze door in mijn dossier.

‘Nog een half jaar, dan is het alweer tien jaar geleden,’ zei ik plotseling. Ik kan niet zo goed tegen stiltes, mijn vader heeft dat ook heel sterk. Ze keek op van haar computer en glimlachte.

‘Inderdaad,’ zei ze. ‘Tien jaar, mooi toch?’ We knikten naar elkaar en waren toen weer even stil.

Verder lezen

© 2019 Nina Cookson

Theme by Anders NorénTop ↑