batmobile

Ik heb zojuist luizengepluist op school. We waren met drie moeders en dus binnen nó time klaar. Gelukkig. Ik zie er altijd tegenop, tegen dat gedoe, maar als ik er eenmaal ben, vind ik het (ondanks mezelf) vaak best gezellig. Helaas voor mij vergeet ik dat altijd direct na afloop. En dus moet ik – iedere keer opnieuw – mijn weerstand overwinnen. Wellicht helpt het schrijven van dit stukje als reminder, voor volgend jaar? Laten wij het hopen. Want er is mij één ding duidelijk geworden, sinds mijn dochter op school zit. Luizenpluizen doet niemand graag. Een openbaring! Werken is echter een uitstekend alibi met betrekking tot het vermijden van bepaalde vrijwillige zaken, zo is mij opgevallen. En ik werk niet…Kennelijk voel ik mij daarom steevast, met luidspreker en al, geroepen. Geheel onterecht, zo ben ik inmiddels van mening. En dus hield ik in eerste instantie  wijselijk mijn mond, toen de Opper Moeder (degene die alle mama’s en papa’s enthousiast maakt om dingen te doen waar ze eigenlijk helemaal geen zin in hebben) geheel vrijblijvend over de groepsapp opmerkte dat de meivakantie inmiddels voorbij was.

Verder lezen