is

Onlangs passeerde ik een boot (of de boot passeerde mij, wie zal het zeggen) waarop stond de – in mijn ogen – briljante naam; ‘Volharding 1′. Ik fietste langs het kanaal en had zware tegenwind. Erg Hollandse factoren waar ik helaas niet altijd tegenop gewassen ben, met mijn anderstalige bloed. Dan komt zo’n boot erg gelegen. Er verscheen zowaar een glimlach op mijn (lichtelijk verbeten) gezicht. Volharding 1! Fantastisch. Ik geef toe, er zullen vast wel poëtischer namen bestaan voor een boot, en misschien ook wel mooiere…Maar deze? Zo eentje die precies ALLES zegt wat er te zeggen valt? Een unicum, in mijn optiek. Absoluut een unicum. Hoe harder ik erover nadacht, hoe harder ik trapte en voor ik het wist, was ik de wind haast alweer vergeten. De tranen sprongen daarbij spontaan in mijn ogen en dat kwam niet enkel door de gure weersomstandigheden, kan ik U vertellen. Mijn keel kneep zich vervolgens dicht en het scheelde niet veel of ik was hardop, keihard; “JAAAAA” gaan gillen. Met alle gênante gevolgen van dien.

Verder lezen