picture-1-89

Met koffie, thee en koekjes verzamelen wij ons in een hypermoderne conferentiezaal ergens in het midden van ons land. Dit is een jaarlijks terugkerend ritueel waar wij met z’n allen reikhalsend naar uit kijken. De één rolt zich voorzichtig naar binnen met behulp van een rolstoel, al dan niet met begeleiding, de ander wandelt binnen op eigen benen, maar met een hoofd vol existentiële vraagtekens. We zijn allemaal onder de 40  en daarmee zijn wij dan ook officieel nog wat ze noemen jongeren. We laten ons niet afschrikken door de hypermoderniteit van deze naamloze zaal. Sterker nog, wij laten ons door niets en niemand afschrikken. Behalve door de Dood. En daarom zijn wij nu juist hier, tezamen met ons kopje cappuccino. We willen Hem laten zien wie hier de baas is. Dit is het jaarlijkse Euthanasie Symposium voor Jongeren.

Verder lezen